London Baby!

Hallie hallooschen!

Dat is weer een poos geleden dus tijd voor een update. Het treurige nieuws is dat dit waarschijnlijk een van de laatste keren zal zijn aangezien in eind deze maand terug zal keren! Maar laten we beginnen bij de maand juli.

Natuurlijk heb ik het voetbal nauw gevolgd. Zo nauw zelfs dat ik van te vore besloot als we in de finale staan terug te komen naar NL. En dat heb ik ook gedaan... helaas bracht dat ongeluk! Maar ik heb de jongens van oranje wel ff gezien in Amsterdam! (zie foto)

Toen werd het tijd om een beetje vakantie te vieren dus kwamen er 6 gezellige mensen mij opzoeken in Wales! En alsof dat weekje niet genoeg voor studie afwijkend gedrag zorgde besloot ik met twee huisgenootjes ook nog eens naar London te gaan! Dit tripje bestond voor mij uit window shoppen in harrods, winkelen in Camden, Sherlock Holmes museum, wat vrienden van Nia ontmoeten, winkelen in Oxford street en heel veel eten en koffie drinken! (zie foto)

Kortom zo strompel ik de zomer door. Het is zwaar hoor! Nu staat er nog op et programma Nia's verjaardag (ze heeft de bioscoop afgehuurd dus dat zal wel gezellig worden) boksen, uitgaan, etentje hier en daar en oow ja aan de studie:P

Tot snel!



De voetballers bij de huldiging



Ik als Sherlock Holmes



Een drankje in London, Cheers!

180 graden om

Hallo,

ja et heeft even geduurd maar hier is dan toch weer een update.
Zoals de titel al aangeeft ging het de laatste maand allemaal om verandering hier. En nu is verandering natuurlijk nooit slecht!

De studenten hebben het dorp verlaten, dus nu alleen oudere mensjes op straat en wat hangjongeren. Maar de studenten worden over een klein maandje vervangen door toeristen. Ook leuk!! Maar dat is niet de echte verandering.

Zo ben ik verhuisd! Van bovenop de heuvel naar onderaan de heuvel, van een huisje naar een flat en van een kamer met een zee-uitzicht naar een kamer met een nouja ander uitzicht! Dat op zich is niet de grootste verandering in deze verhuizing want probeer es van een 'gemengd' huis naar een (ja ik zei dat ik het niet meer wilde) volledig meisjes huis! Maar dat is me een partijtje gezellig! Allemaal vriendinnen in een huis en dat tijdens WK! Dat is dus veel voetbal kijken, nadrinken, beetje studeren en heel veel miepen en tutten! En voor de mensen met goede beheersing van het Engels hier een link naar onze huisblog!

http://shamelesspostgradromancejunkie.blogspot.com/

Verder dacht ik dat het ook wel weer es tijd werd voor het proberen van iets nieuws op sportgebied! Dus ik koos voor.... Boksen! Wat?! Ja Boksen! En ik vind het nog super leuk ook! En blijkbaar zit er best wat kracht in die armpjes van mij volgens (roodharige en typisch Welshe) docent Sean. Dus pas op voor mijn rechtse hoek!

En zo bevalt Aberystwyth ook van de andere kant... nog een paar laatste drastische veranderingen voor ik echt weer 180 graden omdraai en met de wind mee terug ga naar NL!

The truth is out there

Goed,

ik begon mijn zomer met het kijken van sci-fi series die ik nog niet had gezien; The x-files en Doctor Who. Dat Doctor Who meer dan alleen een serie was wist ik al want het achtervolgt me overal: ik ontmoete een actrice uit de originele jaren '60 serie, de hedendaagse story editor, mijn eerste radio drama dat ik luisterde was Doctor who en ga zo maar door. Doctor Who is overal in Great Britain. En dus besloot ik deze week om wat afleveringen van Doctor Who te kijken. Het begon pas echt vreemd te worden toen ik mezelf door seizoen 1 en 2 van The Xfiles begon heen te werken. Op een regenachtige dag konden Sarah, Nia en ik de simpelste woorden niet meer vinden... Het voeren van een gesprek werd hierdoor bemoeilijkt. Als grap zeiden we dat het door mijn compulsieve beeldbuisgedrag kwam. Hoe konden wij weten dat dit daadwerkelijk het geval was. Gisteravond om een uur of 8 konden we de overkant van de straat niet meer zien. Voor de Harry Potter lezers onder ons; de dikke mist zoals die beschreven wordt in deel 5 was er niks bij. Geen hand voor ogen was er te zien. De mist moest mij ervan weerhouden de waarheid te ontdekken.
Vreemd... maar nog niet vreemd genoeg. Vandaag was het een zeer zonnige en benauwde dag. Ik had een meeting voor het filmproject met de regisseuse. We besloten om buiten te gaan zitten... Maar al snel stonden we als verlamd stil, net als een man of 10 rondom ons. Iedereen weet dat ik bang ben voor 'beestjes'. Vandaag heb ik deze angst onder ogen moeten zien. Het scheelde maar een paar stappen of ik ging aan deze tafel zitten!


Ik zei het vreemd. Nog geen 2 minuten ervoor zaten er ook mensen aan deze tafel en de tafels eromheen. Uit het niets kwamen deze wespen...
Kortom, I want to believe: The truth is out there!

School is out for summer!

Hallo beste bloglezers,

yep het zit er op, alle colleges zijn gegeven, alle opdrachten geschreven en ingeleverd en nu is het aan mij om de laatste 50% van mijn studie zelfstandig te voltooien! Whoohoo, ik heb er zin in!
Maar natuurlijk is er meer gebeurd dan het halen van enkele deadlines. Zo waren er verkiezingen hier. Hetgeen erg gezellig was, een beetje te... We hebben de uitslagen in de kroeg gevolgd en enkele vrienden van mij hebben de nacht doorgehaald!
En natuurlijk hebben we afgelopen woensdag flink gefeest dat het jaar er (bijna) op zit. We hadden een etentje en een social. We gingen op stap en zagen in een bar aan zee de zon heel mooi ondergaan... We zagen em ook weer opkomen in de taxi op weg naar huis! Het was een lange maar zeer leuke social ;)
Maar nog geen drie dagen nadat mijn vakantie begonnen is had ik alweer een vergadering. Over het maken van een korte film voor festivals! Raad es wiens naam op de credits komt onder het kopje 'screenplay by'? Juist, Jonna Verdel ;)
Kortom het is hier nog steeds leuk en druk!

Hoop dat het daar ook goed is met iedereen!

Filmpjes presentatie

Deel 2

De eekhoorns waren een voorbode van goed nieuws. Het meisje kreeg antwoord van een van de schrijvers en leverde haar essay op tijd en gelukkig in!

Dus moving on.
Ik kom nog steeds om in het werk, volgende week gaat de presentatie starring me als elfje beginnen. 5 dagen later heb ik mijn laatste deadlines voor dit studiejaar, WHOOHOO en dan moet ik echt gaan feesten en van sommige mensen afscheid nemen.
Maar de zomer wordt superrrrr. Zoals misschien bekend gaat de wereldcup van het voetballen beginnen... en helaas kan Wales echt voor geen meter voetballen dus zijn alle welshe mensen hier voor NEDERLAND!! Nu moet ik wel zeggen dat ik oranjspullen vergeten ben in NL. Woopsie, dus voor het goede doel: stuur een oranje boa, kroon, t-shirt of wat dan ook op naar mij zodat wij Aberystwyth omtoveren tot OranjeTown met mij als Koningin natuurlijk.

Ik ben de dagen al af aant het tellen tot de zomer! We hebben al een klein voorproefje hier gehad door twee keer al heerlijk in et gras te zitten met een muziekje erbij en overheerlijke PIMMS. Als je niet weet wat et is: een stukje van de hemel op aarde, aangevuld met alcohol.

Ooow en ik ga wellicht in de zomer helpen met het maken van een korte fantasy/horror film voor het horror festival dat hier jaarlijks gehouden wordt. Kortom ik geniet tussen de deadlines door!

Cioa

De student die nog in sprookjes gelooft

Er was eens een meisje. Ze studeerde in Wales in een plaatsje Aberystwyth genaamd. Daar werd zij uitgedaagd tot het schrijven van een genre onderzoek. Ze koos voor het genre van de contemporaire kinderheld in fantasy. De eerste dag zat zij in haar kamer en las zij boeken en artikels die zij reeds in haar bzit had. Dit bleek echter niet genoeg! Dus besloot zij de reis naar de bibliotheek te maken. Hier dook zij in de wereld van de boeken. Hier deed zij vele ontdekkingen die haar voor konden bereiden op de door haar te vervullen taak. Thuis aangekomen moest zij een test zien te volbrengen. Hoe uit al deze boeken de juiste informatie te lichten? Met een gele pen wilde zij de strijd aan gaan! Maar neen, als bij toverslag kon zij het niet voor elkaar krijgen om de pen op het papier te brengen. Dus ondernam zij nog een reis naar de copieermachine. En jawel zij was de magie van de bibliotheekboeken te slim af.

Nu zij de informatie op papier had kon zij haar gele markeerstift wel nuttig gebruiken. Uren bracht zij zo door. Maar de grote tovenaar die haar werk moet beoordelen vond boeken lezen niet genoeg. Ook moest zij ontsnappen naar andere werelden door middel van films te kijken. Dus zo gezegd zo gedaan. Maar zelfs dat vond de tovenaar niet genoeg, mensen die slimmer en groter en ouder waren dan zij moesten vragen beantwoorden die zij had over deze nieuwe wereld die ze betrad. Helaas, deze hulp werd haar niet geboden. Creatief moet zij dit zien op te lossen. En al panikerend liep zij naar de bieb, maar ook die bood haar niet echt hulp.

Teruglopend naar huis voelde zij een andere aanwzigheid. Iets of iemand bespioneerde haar. En toen zij aan het einde van het pad kwam zag zij wat het was. Een eekhoorn. Hij stopte met waar hij mee bezig was en keek haar vol interesse aan. Zij keek geinteresseerd terug en zag zat ze de eekhoorns goedkeuring had om verder te lopen. Tussen de bomen door waande zij zich naar huis. Wederom voelde zij dat ze niet alleen was. Jawel weer een eekhoord die pauzeerde met zijn klim naar de top van de boom om haar te bekijken. En ook deze eekhoorn gaf haar een goedkeurende blik. Als zij de eekhoorns aan haar zijde had dan moest ze wel in staat zijn om de laatste test succesvol te vervullen. Of dit ook zo is? Dat lees je weer de volgende keer!

Een weekje Nederland resulteert in Kunst

Hallo lieve mensen,

ik heb de meeste van jullie afgelopen week gezien en gesproken dus ik dacht dat het wel een prima idee was voor een update van die week. Ik breng immers niet 24 uur per dag met iedereen door.
Het is altijd lekker om weer uit het vliegveld te stappen, mijn oren doen namelijk pijn hoog in de lucht en soms bloeden ze een beetje. Ook is het fijne om weer ff behandeld te worden (en dan gedraag ik mij dus ook) als een 16 jarig meisje. Maar het is helemaal leuk als je een ontvangstcomite hebt, dan weet je zeker dat je iemand bent. En dat had ik dus! Mijn oma en mijn ouders!
Bevestigd dat ik echt iemand ben werd toen ik in mijn agenda keek en zag ik dat afspraken met mensen die mij wilde zien had staan op iedere dag! En toen mijn huisgenoot op het world wide web liet weten dat ik ook gemist werd in Aber was mijn ego zo groot als een wolkenkrabber!
Leuk allemaal en druk! Een koffie hier, een soep daar, een filmpje hier en een etentje daar, een drankje in de stad ook gezellig (waarom worden dat er bij mij altijd meer dan één? Dat blijft een onbeantwoorde levensvraag) en ook ben ik medisch weer APK gekeurd.
En voor de mensen die het nog van vroeger kennen van mij ("vroeger" is hier op de middelbare school of eerste jaar van de studie) als ik iemand zag tekenen gaf ik diegene drie opdrachten: teken eens een kikker, een fiets en een roos. Voor de meeste was dat een hele opgave, maar toen ik deze aan Tom gaf creeerde hij (om hem ff te citeren): "Kunst met een grote K". Zie het resultaat hieronder en oordeel zelf.
Kortom een drukke maar zeer leuke week! Bedankt allemaal! De drukte blijft echter, zij het nu met studeren (iets minder gezellig maar ach zeker ook nuttig).

The haunted house: Gergynog

Er waren eens een aantal mensen die studeerde/doceerde aan de universiteit van Aberystwyth in het departement genaamd: Theater,- film- en televisiewetenschap. De universiteit hield wel eens congressen zodat docenten onderling, studenten onderling en ook studenten en docenten dichter bij elkaar kwamen en elkaar leren kennen. Deze congressen vonden plaats in (thuduhm, spannende muziek a la Twilight Zone) GREGYNOG.

Gregynog een oud doch mooi landhuis gelegen in midden Wales net buiten Newtown had de reputatie van spookhuis. En hoewel het er vredig bij ligt, in een mooie tuin/park was het weer toen de groep mensen van het departement aankwam onheilspellend, onvertrouwbaar en onguur. Kamer 8 was de beruchte kamer. Jonna Verdel lag op kamer 116, in een hoek van 90 graden naast kamer 8. En hoewel ze met een open geest voor een eventuele ondode geest in haar kamer, werd ze niet lastig gevallen door een spook. Wel door enkele plaaggeesten (docenten) die gezien omstandigheden het nodig vonden erg veel te drinken, een slechte dronk hadden en die maar alles en iedereen te beledigden.

Tijd om een echte gesst te zoeken belsoten Jonna en haar vriendinen. Gewapend met een camera gingen zij rondspeuren bij kamer 8. En hoewel er onheilspellnde geluiden terug te horen waren op de film hebben zij geconcludeerd dat het er niet spookte...... Niet de twee nachten dat zij er waren in ieder geval. Maar oordeel zelf bij onderstaande foto!

Wat stress, nummer 9 en Heroes gemeen hebben

Hey allemaal,

alweer een berichtje! Ik verveel me op het moment namelijk gruwelijk. Gelukkig heb ik wel genoeg beleefd afgelopen week op nu ff een paar minuutjes vol te krijgen met een stukje schrijven.

Nou ik ben weer lekker aan het stressen. Na vorige week een opdracht ingeleverd te hebben en een andere opdracht terug gekregen schoot ik in de stress. Mijn punt was nogal zwaar teleurstellend... hopelijk heb ik wel het vak gehaald maar dat weet ik donderdag pas zeker. Morgen krijg ik feedback van die andere opdracht en hopelijk is die wel goed!

Om de stress een beetje te onderdrukken ben ik maar weer begonnen met heroes kijken. Ook dat blijft voor mij een beetje teleurstellend... Het idee vind ik leuk en ze stoppen en goede dingen in maar het verhaal gaat nergens over, is voorspelbaar en barst van de fouten volgens elk respectabel boek over scriptschrijven dat je er naast kunt houden. Des al niettemin blijft het visueel erg interessant voornamelijk vanwege bepaalde acteurs ;) daarmee is het stressverlichtend.

Gelukkig bestaat er ook nog zoiets als rugby. En nu had ik al het idee dat ik rugby erg gaaf vind, afgelopen zaterdag werd dit 100% bevestigd. Het is namelijk net als heroes visueel erg leuk, mede dankzij nummer 9 van Frankrijk! We (ik, drie meiden en 1 jongen) bestierven het zowat toen we de wedstrijd keken. Zo leuk vonden we nummer 9. En wij niet alleen, de cameraman ook. Beter dan Nia kan ik het dan ook niet uitdrukken dus ik ga haar quoten: "The cameraman is obviously gay..... And I approve!" Helaas helaas verloor Wales wel van die fransen maar goed het was wel een leuke wedstrijd.

Nou there you go... Ik zal nog wel twee dagen stressen maar verlicht dat met het kijken van heroes en wellicht rugby dit weekend...

C ya soon!

het weer dat net zo veelzijdig is als mijn humeur

Hallo iedereen en een speciaal hallo aan Arne Dijkstra omdat ik weet dat hij zat te wachten op een nieuwe blog.

Helaas helaas heb ik niet bijster veel te melden. De afgelopen weken heb ik me namelijk voornamelijk met mijn studie bezig gehouden (vandaag een opdracht ingeleverd). Ik zal jullie niet vermoeien met de wie en de wat en de waar en de wanneer en waarom daarvan.

Ook heb ik mijn vliegticket geboekt zoals vele al weten om weer een weekje naar NL te komen. En normaal rond deze tijd zou ik me bezig houden met het regelen van mijn verjaardag (nog 12 dagen!!!). Maar het is me verboden dit jaar. Ik mag een kleine lunch regelen (met nadruk op kleine) en koekjes bakken (wederom kleine simpele koekjes) van mijn huisgenoot... ik heb een vaag vermoeden dat ze een plannetje aan het broeden is maar tot nu toe heb ik geen idee wat precies...

Verder begin ik me te ergeren aan bepaalde trekjes van mijn huisgenoten (et zal ook es niet). Jawel ik heb eindelijk iets negatiefs te melden :P Want mijn buurman heeft wel es last van koude voeten en besluit dan maar een half uur per dag een aantal keer op en neer te springen. En na klagen hierover van huisgenoten, dat zelfs stof van et plafond naar beneden kwam, kregen we reactie: da's de prijs voor mijn slechte bloedcirculatie. En och om tot half twee 's nachts te skypen en vooral niet zachtjes proberen te praten vind ie ook nodig. Kortom hij gaat binnenkort de prijs van een geflipte Jonna betalen :P Net als mijn husgenoot die et nodig vind zo'n keer of 8 deuren dicht te laten vallen vanwege een kopje thee iedere avond om een uur of 12...Kortom ochtendhumeuren!

Gelukkig heb ik aardige buren... die zelf twee huisgenoten erdoor heen gesleten hebben en dus een extra kamer over hebben. En waar ik altijd welkom ben voor een kopje koffie of thee om lekker te roddelen :D Of die aan mijn raam komen om te kletsen en te roddelen en mij over te halen om mee uit te gaan. Dat is dan wel weer leuk!

Nu is het zonnetje weer goed zijn best aan doen hier om alles ook nog wat aangenamer te maken en de vogeltjes fluiten, dus zo erg is het allemaal ook weer niet... mja het weer kan altijd zomaar ineens omslaan...

Semester 2

Hallo ouders, vrienden, vriendinnen en iedereen die misschien per ongeluk op deze site terecht gekomen is en dit nu leest!

Nou ik ben bij de open dag geweest van de BBC hetgeen erg leuk en motiverend was (ze lieten het klinken alsof het allemaal best wel te doen was en de BBC net zo graag nieuwe schrijvers wil als ik een baan daar). De rest van die week was iets somberder dus daar vlieg ik even doorheen (ik vloog ook ff heen en weer tussen Wales en NL).

Vorige week zaterdaf begon hier een rugby competitie tussen 6 landen (Ierland, Engeland, Italie, Wales, Frankrijk en Schotland) en was de wedstrijd van het jaar: ENGELAND - WALES. Dus hup wij naar de pub hier... En wat heb ik mijn ogen uitgekeken! Niet alleen omdat ik verbaasd was dat Prins William al erg kaal aant worden is maar ook omdat ik aanvankelijk een beetje bang was. Er zitten hier zeker net zoveel Engelse studenten als Welshe en in de kroeg was dit ook op die manier. En ik dacht nou nou rugby is best wel een agressieve sport... als dat maar goed gaat hier in de kroeg. Maar zo aggressief als het spel is zo vriendelijk was de sfeer! Dus voelde ik me al snel zeker genoeg om partij te kiezen. En ik koos voor.... ENGLAND! Om mijn huisgenote een plezier te doen. En natuurlijk ook omdat Engeland ging winnen! En om dat te vieren hebben wij hier met onze internationale vriendenclub de hele avond wijn gedronken in onze keuken (zelfs onze ras echte welshe vriendin mocht erbij en deed gewoon mee!)

Nou en dan ben ik ook aan de studie begonnen met een college voor radio scriptwriting wat dus gewoon echt super leuk is! Mijn docente (die oa. een van de bedenkers/schrijvers voor 'Hollyoaks' voor wie het kent is) en daar had ik ff een onderonsje mee... connecties!!

Kortom ik geniet nog steeds!

Liefs vanuit Wales

FF tussendoor

Hallo lieve blogvolgers!

Hier maar weer eens een berichtje!
Mijn deadlines zijn geweest en gehaald hetgeen gevolgd werd door een kopje koffie en nog een... en een lunch hier... een avondje uit daar... een pubquiz (die gewonnen is), twee shopmiddagen (een paar nieuwe schoenen en veel chocolade was het resultaat), een knip- en verfbeurt voor mijn haar (maar kleurverandering kun je het niet noemen) uitgaan hier en vanavond weer!
Ik heb twee weken vrij hoor! En hoewel deze week vooral een feestweek is en wordt ga ik volgende week mijn tijd iets nuttiger besteden. Ik ga dinsdag naar Cardiff om naar twee masterclasses van de BBC en National Theatre te gaan... over het schrijven van scripts, er is een plaats voor me gereserveerd. Ik kreeg een mailtje van de bbc:
Dear Writer (see de BBC noemt me al een writer, die kan ik zo in me broek steken).
Verder is het weer hier typisch Welsh: nat en grijs... En is er niet zo veel te vertellen. Ik hoop dat jullie wat leuke verhalen hier achter laten!

xxx

Tijl en sneeuw in Wales

Hallo allemaal!

Nou ik zit alweer een week in Wales! Tijl kwam mee en saampjes hebben we een dagje door Aberystwyth gelopen en naar Cardiff gegaan (om half zeven 's ochtends vertrok de bus!). In Cardiff hebben we een aantal keer van een koffie genoten, gewinkeld en hebben we de tourist uitgehangen door het kasteel te bezichtigen! Toen we op huis aan wilden gaan bleek de bus niet te rijden vanwege de sneeuw (huh sneeuw? Het is hier stralend weer dachten we!). In heel UK was er nogal heftige sneeuwval. Dus daar ging het dan toch een keer mis. Ik ben gek op de sneeuw, ik dacht dat er niks tussen mij en de sneeuw in zou kunnen komen en dan keert de sneeuw bruut de rug naar mij toe... Me laten stranden in Cardiff... terwijl ik deadlines heb... Gelukkig reed er wel nog 1 trein (mja dat kosten voor ons tweetjes ook een ruime 90 pond!). En alsof de sneeuw me niet genoeg pijn had gedaan veranderde de heuvel in een ijsglijbaan en ben ik onderuit gegaan! Maar het leverde wel een mooi uitzicht op!
Gister was Tijls laatste dag en zijn we met mijn huisgenoot Sarah wat gaan eten en drinken in de stad! Nu zit ik weer hard aan de studie want ik heb donderdag twee deadlines! Dus dit was em weer... wel nog een paar plaatjes hieronder!



Tijl in kasteel in Cardiff



Tijl in aber



Uitzicht

(meer foto's op facebook!)